Co zrobić z książkami, ubraniami, pościelą i zasłonami z mieszkania

Książki i tekstylia to rzeczy, których w opróżnianym mieszkaniu jest najwięcej, a których najtrudniej się pozbyć z czystym sumieniem. Krótka odpowiedź: część czytelnych książek i noszalnych ubrań da się oddać albo sprzedać, ale większość to odpad, który trafia do pojemnika na papier, kontenera na odzież albo do PSZOK. Im szybciej to przyjmiesz, tym mniej kartonów będzie stało w przedpokoju przez miesiąc.

Regał pełen książek: ile z tego ktoś jeszcze przeczyta

Rodzina zwykle zakłada, że książki to wartość. Po trzech telefonach okazuje się, że encyklopedii w dwudziestu tomach nie chce nikt, podręczniki sprzed reformy nie mają czytelników, a powieści z lat siedemdziesiątych z pożółkłymi kartkami można kupić w antykwariacie za grosze, więc antykwariat ich nie potrzebuje. To nie jest ocena zmarłego czy wyprowadzającego się lokatora. Taki po prostu jest rynek używanych książek.

Szansę na drugie życie mają książki w dobrym stanie, wydane w ostatnich latach, poradniki, książki dla dzieci, albumy, literatura fachowa z aktualnych dziedzin i pojedyncze egzemplarze, których ktoś może szukać: stare przewodniki po Trójmieście, wydania regionalne, książki kaszubskie. Przejrzyj regał pod tym kątem i odłóż je na osobny stos. Reszta, choć szkoda, pójdzie do papieru.

Biblioteka, antykwariat, półka wymiany: gdzie zapytać o książki

Biblioteki przyjmują dary wybiórczo i mają do tego pełne prawo. Zanim zawieziesz dwa kartony do filii na osiedlu, zadzwoń i zapytaj, czy w ogóle przyjmują książki od czytelników, w jakim stanie i z jakich lat. Część bibliotek bierze tylko nowości, część robi kiermasze z darów, a część nie przyjmuje nic, bo nie ma miejsca na magazyn.

Antykwariaty kupują wybrane tytuły, zwykle po obejrzeniu. Przy dużym księgozbiorze, szczególnie z książkami przedwojennymi albo specjalistycznymi, warto poprosić antykwariusza o przejrzenie całości na miejscu. Do tego dochodzą półki wymiany w kawiarniach, domach kultury i klatkach schodowych oraz lokalne grupy oddam za darmo, gdzie paczka książek dla dzieci znika szybciej niż komplet literatury klasycznej.

• biblioteka publiczna albo szkolna: najpierw telefon, potem dowóz
• antykwariat: pojedyncze cenne tytuły i większe kolekcje do przejrzenia
• grupy oddam za darmo i ogłoszenia lokalne: książki dla dzieci, poradniki, beletrystyka w dobrym stanie
• półki wymiany: kilka książek naraz, nie kartony
• pojemnik na papier: książki zniszczone, nieaktualne i takie, których nikt nie chciał

Książki, których nikt nie chce: papier czy zmieszane

Suche książki bez folii i plastikowych elementów w większości gmin trafiają do pojemnika na papier. Grube twarde okładki obłożone folią i wklejki z tworzywa lepiej oderwać, a jeśli twoja gmina ma w zasadach segregacji osobne wskazówki dla książek, trzymaj się ich. Kilka kartonów da się rozłożyć na kolejne dni, żeby nie zapchać osiedlowego pojemnika w jedno popołudnie i nie narazić się sąsiadom.

Inaczej z książkami zawilgoconymi, z pleśnią albo z piwnicy, gdzie przez lata stała woda. Mokry papier nie nadaje się do recyklingu i trafia do odpadów zmieszanych. Przy całej bibliotece po kimś, kto zbierał książki przez pół wieku, rachunek jest prosty: kilkaset kilogramów papieru to robota na kilka kursów samochodem albo na jedno zlecenie dla ekipy, która ma gdzie to oddać.

Koperty między kartkami i banknoty w kieszeniach płaszcza

Starsi ludzie chowali rzeczy tam, gdzie nikt nie zajrzy. W książkach znajdują się zdjęcia, listy, zasuszone kwiaty, odcinki rent, a czasem koperta z pieniędzmi odłożonymi na czarną godzinę. W kieszeniach płaszczy i marynarek zostają klucze, legitymacje, różańce, bilety sprzed dekady i drobne. Zanim regał trafi do kartonów, a szafa do worków, ktoś z rodziny powinien to przejrzeć. Wystarczy wziąć każdą książkę za grzbiet, odwrócić okładkami do góry i potrząsnąć nad stołem. Przy kilkuset tomach to godzina, może dwie, ale ta godzina potrafi oszczędzić dużo żalu.

Z ubraniami jest szybciej: sprawdzasz kieszenie, podszewki dużych toreb i pudełka po butach na dnie szafy. Dokumentów z nazwiskiem, adresem i numerem PESEL nie wyrzucaj w całości do pojemnika na papier. Pocięte w niszczarce albo podarte na drobne kawałki nikomu się nie przydadzą, a całe stanowią zaproszenie do kradzieży tożsamości. Jeśli przy oględzinach mieszkania coś takiego wpadnie nam w ręce, odkładamy to dla rodziny, zamiast wrzucać do worka.

Osobna sprawa to dedykacje i notatki na marginesach. Książka z odręcznym wpisem od dziadka dla babci nie ma wartości rynkowej, ale dla wnuków może mieć ogromną. Odłóż takie egzemplarze na bok i daj rodzinie kilka dni na decyzję, zanim kartony wyjadą z mieszkania.

Szafa pełna ubrań: najpierw przegląd, potem worki

Ubrania sortuje się szybciej niż książki, bo kryterium jest jedno: czy ktoś to założy. Czyste, całe, niezniszczone rzeczy w aktualnych rozmiarach mają szansę u znajomych, w grupach oddam za darmo albo w sprzedaży internetowej, jeśli ktoś ma cierpliwość do zdjęć i paczek. Kurtki zimowe, buty w dobrym stanie i odzież dziecięca znajdują chętnych najszybciej. Garnitury sprzed trzydziestu lat i garsonki z poduszkami w ramionach raczej nie.

Rzeczy dobre jakościowo, ale niemodne, można spróbować oddać do organizacji, które prowadzą zbiórki odzieży. Zapytaj wcześniej, co przyjmują i w jakiej formie, bo wiele z nich bierze tylko wybrane kategorie, na przykład odzież zimową albo dziecięcą, i tylko czystą, złożoną w worki. Ubrania brudne, podarte, zmechacone albo przesiąknięte zapachem papierosów czy stęchlizny od razu odkładaj do worka na tekstylia do PSZOK. Nikt ich nie wypierze za ciebie.

Kontener na odzież przy osiedlu: co do niego wrzucać

Kontenery na odzież stoją przy wielu osiedlach i marketach. Nie każdy prowadzi organizacja charytatywna: część wystawiają firmy, które sortują ubrania i sprzedają je dalej. Nie ma w tym nic złego, ale jeśli zależy ci na pomocy konkretnej grupie ludzi, przeczytaj, kto jest właścicielem kontenera, zanim wrzucisz tam kurtkę po mamie. Informacja o operatorze zwykle jest na obudowie.

Do kontenera wkładaj ubrania, buty związane parami, torebki i tekstylia domowe w zawiązanych workach. Nie wrzucaj luźnych rzeczy, mokrych ani brudnych, bo psują całą zawartość. Jeśli kontener jest przepełniony, nie zostawiaj worków obok. Rozdarte przez wiatr i deszcz zamieniają się w śmietnik, za który odpowiada potem administracja osiedla, a czasem ten, kto je zostawił.

Pościel, zasłony, firany i ręczniki, czyli tekstylia bez drugiego życia

Pościel i ręczniki z mieszkania po kimś starszym przeważnie nie nadają się do oddania ludziom. Schroniska dla zwierząt czasem przyjmują stare koce, ręczniki i pościel, ale też nie wszystkie i nie w każdej ilości, więc zadzwoń przed wizytą. Ciężkie zasłony, firany i narzuty z lat osiemdziesiątych mają jeszcze mniejsze szanse. Kołdry i poduszki z pierza po latach używania nadają się zwykle tylko do wyrzucenia.

Tekstylia, które są odpadem, przyjmują punkty selektywnej zbiórki. Z naszych danych wynika, że tekstylia biorą PSZOK-i w Gdańsku (Szadółki i Rudniki), Eko Dolina w Łężycach dla mieszkańców Gdyni i Redy, punkty w Sopocie, Pruszczu Gdańskim, Rumi, Wejherowie, Tczewie, Kartuzach i Żukowie. W Kosakowie na liście przyjmowanych odpadów tekstyliów nie znaleźliśmy, więc tam zapytaj w urzędzie gminy. Uważaj na Żukowo: zbiórka przydomowa wielkogabarytów nie zabiera odzieży, trzeba ją dowieźć do PSZOK z kartą. Przed wyjazdem zajrzyj na stronę punktu, bo listy przyjmowanych odpadów i wymagane dokumenty się zmieniają.

Ile czasu dać sobie na rozdawanie, zanim zamówisz wywóz

Rozdawanie ma sens, dopóki mieszkanie nie stoi puste tylko z powodu worków w przedpokoju. Jeśli lokal czeka na sprzedaż, na nowego najemcę albo na przekazanie spółdzielni, każdy tydzień kosztuje. Dobra praktyka: daj sobie dwa tygodnie na książki i ubrania, które mają szansę, a po tym terminie bez sentymentów zamykasz temat. Co nie znalazło chętnego, jedzie razem z resztą.

Przy pełnym mieszkaniu opróżnianie mieszkań robimy razem z wywiezieniem książek i tekstyliów, bez żądania wcześniejszego sortowania. Jeśli chcesz, odłożymy na bok kartony wskazane do oddania, a resztę zabierzemy i przekażemy tam, gdzie powinna trafić. Zadzwoń pod 573 583 195, opisz, ile jest regałów i szaf, a podamy kwotę za całość. Telefony odbieramy w dni robocze od 8:00 do 18:00, w soboty od 8:00 do 15:00, wycena jest bezpłatna, a termin ustalamy w trakcie rozmowy.

Gdy mieszkanie nie jest puste, tylko zawalone

Czasem nikt się nie wyprowadza, a problemem jest nadmiar: kartony gazet, sterty ubrań na krzesłach, książki w dwóch rzędach na każdej półce. Wtedy chodzi o odgracanie mieszkań, w których ktoś dalej żyje, i tempo jest zupełnie inne. Pracuje się pokój po pokoju, a o tym, co zostaje, decyduje właściciel, nie ekipa. Taki porządek bywa łatwiejszy w kilku krótszych wizytach niż w jednym dniu.

Drobiazgi, które zostają po przeglądzie książek i szaf, czyli wieszaki, puste pudełka po butach, torby, stare walizki i kartony z niewiadomą zawartością, idą jako zwykły wywóz gratów. Nie trzeba ich segregować do ostatniej skarpetki. Wystarczy, że oddzielisz rzeczy do zatrzymania i dokumenty, a resztę zabierzemy jednym kursem.