Jak przewieźć rośliny doniczkowe, żeby przetrwały przeprowadzkę

Rośliny doniczkowe przewozi się na końcu i rozpakowuje na początku. Między tymi momentami potrzebują trzech rzeczy: stabilnej pozycji, osłony dla liści i temperatury, w której człowiek też by się nie męczył. Ziemia ma być lekko wilgotna, a nie mokra, duże donice najlepiej zamienić na lżejsze, a najdelikatniejsze okazy wieźć osobiście, w kabinie albo w swoim samochodzie.

Kiedy podlać kwiaty, żeby nie wiozły błota

Najczęstszy błąd pojawia się dzień przed wyjazdem: ktoś chce zrobić roślinom dobrze i leje wodę do pełna. Rano doniczka waży dwa razy tyle, z podstawki chlapie na karton obok, a w zamkniętym aucie wilgoć zbiera się na liściach. Lepiej podlać normalną porcją dwa, trzy dni wcześniej. Bryła korzeniowa zdąży oddać nadmiar wody, ziemia zostanie wilgotna w środku i nie będzie się sypać przy przechylaniu.

Sukulenty i kaktusy można zostawić bez wody nawet na dłużej, bo przesuszenie znoszą lepiej niż zalanie. Z kolei paprocie, skrzydłokwiaty i inne rośliny lubiące stałą wilgoć dostaną swoją porcję zgodnie z rytmem, do którego są przyzwyczajone. Po prostu nie róbcie wyjątku na dzień przeprowadzki.

Jest jeszcze jeden powód, żeby nie podlewać na ostatnią chwilę: mokra ziemia jest ciężka i lepka, a przy przechyleniu doniczki wypływa z niej szlam, który brudzi wszystko w promieniu metra. Sucha z wierzchu ziemia trzyma się bryły korzeniowej i łatwiej ją przykryć folią. Kto ma dużo roślin, niech zrobi sobie kartkę z datą ostatniego podlewania na lodówce, bo w zamieszaniu przed przeprowadzką łatwo zapomnieć, które doniczki już dostały wodę.

Co zrobić z rośliną w ciężkiej ceramicznej donicy

Duża ceramiczna albo betonowa osłonka bywa cięższa niż sama roślina z ziemią. Jeżeli monstera czy fikus siedzi w plastikowej doniczce wstawionej do ozdobnej osłonki, sprawa jest prosta: wyjmujecie wkład, osłonkę pakujecie osobno jak naczynie, a roślinę wieziecie w lekkim plastiku. Gdy roślina rośnie bezpośrednio w ciężkiej donicy, przesadzenie przed samą przeprowadzką to dodatkowy stres. Zróbcie to kilka tygodni wcześniej albo pogódźcie się z ciężarem i zaplanujcie, kto i jak to zniesie.

Przy wysokich roślinach liczy się też droga z mieszkania. Klatka schodowa w bloku z lat siedemdziesiątych ma ciasne zakręty, a palma w donicy nie pozwala się przechylić tak jak karton. Pędy można luźno spiąć sznurkiem albo paskiem materiału, żeby nie zahaczały o poręcz. Nie ściskajcie ich mocno, tylko zbierzcie do środka, tak jak zbiera się parasol przed wejściem do autobusu.

Jak zapakować mniejsze doniczki, żeby się nie przewracały

Małe i średnie doniczki jadą w kartonach, ale nie zamkniętych. Wybierzcie pudło niższe od roślin albo odetnijcie górne klapy, ustawcie doniczki ciasno obok siebie i wypełnijcie wolne miejsca zgniecionym papierem. Doniczka nie może mieć luzu, bo na pierwszym zakręcie przechyli się i wysypie ziemię na liście sąsiadki. Spód kartonu dobrze jest wyłożyć folią albo starym workiem, który zatrzyma wodę z podstawek.

Żeby ziemia nie wysypywała się z góry, wystarczy owinąć powierzchnię doniczki folią spożywczą wokół łodygi albo nałożyć na doniczkę reklamówkę i związać ją luźno u podstawy pędów. Same liście osłania papier pakowy zwinięty w lejek albo cienka włóknina ogrodnicza. Gazeta też się nada, choć potrafi pobrudzić jasne liście farbą drukarską.

• kartony niższe od roślin albo z odciętymi klapami
• zgnieciony papier do wypełnienia luzów między doniczkami
• folia lub stary worek na dno kartonu
• folia spożywcza albo reklamówki na powierzchnię ziemi
• papier pakowy lub włóknina ogrodnicza na liście
• sznurek albo pasek materiału do spięcia wysokich pędów
• gruba gazeta lub rękawice do kaktusów

Czemu chłód i upał w aucie szkodzą bardziej niż wstrząsy

Większość popularnych roślin doniczkowych pochodzi z ciepłych stron i źle reaguje na zimno. Kilka minut przeniesienia z klatki do samochodu w listopadzie zwykle nie zrobi krzywdy, jeżeli liście są osłonięte papierem. Dłuższy postój w nieogrzewanej przestrzeni ładunkowej w mroźny dzień to już inna historia: liście potrafią zczernieć albo opaść w ciągu kolejnych dni. Zimą rośliny pakujcie jako ostatnie, nie zostawiajcie ich na klatce w przeciągu i wieźcie w ogrzewanej kabinie, jeśli tylko się zmieszczą.

Latem problem jest odwrotny. Zamknięte auto na słońcu nagrzewa się szybko, a roślina w kartonie nie ma jak się schłodzić. Nie zostawiajcie kwiatów w zaparkowanym samochodzie na czas przerwy na obiad ani na noc przed rozładunkiem. Przy upale lepiej zawieźć je osobno, rano, i od razu wnieść do nowego mieszkania, nawet jeśli tam jeszcze nic nie stoi.

Kaktusy, storczyki i palmy: rośliny, które trzeba wieźć inaczej

Kaktusy łapie się przez kilka warstw złożonej gazety albo w grubych rękawicach, a w kartonie przekłada tekturą, żeby kolce nie wbijały się w sąsiednie doniczki. Storczyki w przezroczystych doniczkach mają korzenie na wierzchu i delikatne pędy kwiatowe; pęd z pąkami lepiej przywiązać do patyczka, bo przy podskoku na progu zwalnianym łatwo się łamie. Jeśli kwitnie, część kwiatów może opaść po zmianie miejsca. To normalne i nie oznacza, że roślina umiera.

Duże palmy, juki i drzewka cytrusowe najlepiej przewozić na stojąco, zablokowane między ciężkimi kartonami, tak żeby donica nie mogła się przesunąć. Jeżeli w aucie nie ma tyle wysokości, roślinę można położyć na boku, ale wtedy doniczka musi być owinięta, a pędy podparte miękkim kocem. Leżąca roślina nie powinna jechać tak długo, bo po kilku godzinach zaczyna się wyginać w stronę światła.

Rośliny w busie z meblami czy osobno w osobówce

Przy przeprowadzce z ekipą rośliny mogą jechać razem z resztą rzeczy, tylko trzeba o nich powiedzieć przy wycenie. Ładujemy je na końcu, przy drzwiach, żeby nie stały przyciśnięte do szafy przez całą drogę, i wynosimy jako pierwsze. Zimą zwykle sugerujemy, żeby najwrażliwsze egzemplarze klient zabrał do swojego samochodu, bo przestrzeń ładunkowa busa nie jest ogrzewana. Kiedy terminy są ustalone, a domownicy nie mają auta, dobrym rozwiązaniem bywa osobny, krótki kurs: taxi bagażowe przewiezie rośliny i kilka kartonów bez czekania na resztę mebli. Taki przewóz rzeczy w małej partii zajmuje mniej miejsca w planie dnia niż drugi kurs dużym autem.

Jeśli nie macie czasu ani siły na samodzielne owijanie każdej doniczki, możecie zamówić przeprowadzki z pakowaniem i ustalić przy telefonie, czy pakowanie obejmuje też rośliny. Opiszcie je konkretnie: ile jest dużych donic, czy coś jest wyższe od człowieka, czy macie kaktusy. Wycena jest bezpłatna, a numer 573 583 195 odbieramy w dni robocze w godzinach 8:00-18:00, w soboty 8:00-15:00. Powiedzcie też, czy rośliny mają wjechać do nowego mieszkania tego samego dnia, czy mogą przenocować u kogoś z rodziny.

Dłuższa trasa: przeprowadzka do innego miasta z kwiatami

Kurs z Wrzeszcza na Oksywie to godzina w aucie i rośliny ledwo go zauważą. Przeprowadzka na drugi koniec kraju wygląda inaczej, bo dochodzą postoje, nocleg albo rozładunek dopiero następnego dnia. Przy takiej trasie rośliny nie powinny jechać w samym środku ładunku, gdzie nikt ich nie sprawdzi aż do celu. Najlepiej, żeby jechały z Wami, na tylnym siedzeniu albo w bagażniku kombi z odsłoniętą półką, tak żeby dochodziło do nich trochę światła i powietrza.

Na postojach uchylcie drzwi albo okno, ale nie wystawiajcie roślin na pełne słońce przy upale ani na mróz zimą. Jeśli nocujecie po drodze, zabierzcie najcenniejsze doniczki do pokoju, zamiast zostawiać je w aucie na parkingu. Nie podlewajcie w trakcie podróży, chyba że ziemia wyraźnie wyschła; mokra doniczka w kartonie przez kilkanaście godzin to proszenie się o pleśń na powierzchni ziemi.

Gdy roślin jest dużo, a miejsca w osobówce mało, wybierzcie te, których najbardziej żal i które najtrudniej odkupić. Popularne gatunki z marketu da się kupić na miejscu, a z ukochanego starego zamiokulkasa można przed wyjazdem pobrać sadzonkę i ukorzenić ją w słoiku z wodą, który zmieści się w uchwycie na kubek.

Co zrobić z roślinami zaraz po przyjeździe

Rozpakujcie je od razu, nawet jeśli wszystko inne stoi jeszcze w kartonach. Zdejmijcie folię i papier, sprawdźcie, czy nie ma złamanych pędów, i przytnijcie czysto te, które pękły, zamiast zostawiać zwisające kawałki. Ustawcie rośliny w miejscach o podobnym świetle jak wcześniej: ta, która stała na północnym parapecie, nie musi od razu trafić na południowe okno, gdzie pierwszego dnia spali liście.

Przez pierwsze tygodnie nie przesadzajcie, nie nawoźcie i nie przestawiajcie co chwilę. Roślina musi się przyzwyczaić do nowego światła, innego ogrzewania i często suchszego powietrza. Pożółkłe dolne liście albo kilka opadłych listków to typowa reakcja na zmianę miejsca. Podlewajcie po staremu, obserwujcie ziemię palcem i dopiero gdy roślina wypuści nowy liść, uznajcie, że się zadomowiła.

Rośliny, których nie opłaca się zabierać

Przeprowadzka to dobry moment na przegląd parapetów. Roślina od lat chora, z przędziorkami albo wełnowcami, przeniesie szkodniki do nowego mieszkania i zarazi pozostałe. Taką lepiej zostawić albo wyrzucić razem z ziemią, a doniczkę umyć. Zdrową, ale przerośniętą roślinę, która nie zmieści się w nowym wnętrzu, można oddać sąsiadom albo przez lokalną grupę wymiany roślin, a sobie zostawić sadzonkę.

Ziemia z doniczek i obumarłe rośliny to zwykle odpad biodegradowalny, ale zasady jego oddawania ustala gmina, a punkty selektywnej zbiórki różnią się tym, co przyjmują. Zanim wyniesiecie kilka worków ziemi, sprawdźcie na stronie swojej gminy, do którego pojemnika albo punktu ją oddać, bo regulaminy bywają zmieniane. Puste plastikowe doniczki nie są tak oczywiste, jak się wydaje, więc tu również lepiej zajrzeć do gminnej wyszukiwarki odpadów.