Czy pralkę można przewozić na leżąco i po co są śruby transportowe

To pytanie pada przy niemal każdej przeprowadzce, zwykle w ostatniej chwili, gdy pralka już stoi w przedpokoju, a w busie zostało miejsce tylko na płasko. Krótka odpowiedź brzmi: da się, ale tylko przy spełnieniu kilku warunków i nigdy nie jest to wariant pierwszego wyboru. Dłuższa odpowiedź zaczyna się od tego, co siedzi w środku obudowy i dlaczego producenci wkładają do kartonu cztery długie śruby, które większość ludzi wyrzuca w dniu montażu.

Co siedzi w środku pralki i dlaczego to takie wrażliwe

Bęben pralki nie jest przykręcony do obudowy. Wisi w zbiorniku zawieszonym na sprężynach u góry i opartym na amortyzatorach od dołu, a całość dociążają betonowe klocki. Ten układ ma tłumić drgania przy wirowaniu, kiedy mokre pranie zbija się po jednej stronie i maszyna próbuje wyjść z łazienki. W czasie pracy taka ruchomość jest niezbędna. W czasie transportu staje się problemem.

Podczas jazdy zawieszony zespół zaczyna się bujać przy każdym progu i każdym hamowaniu. Sprężyny wypinają się z zaczepów, amortyzatory tracą zamocowanie, a betonowy obciążnik potrafi uderzyć w pompę albo przetrzeć instalację. Uszkodzenia rzadko widać od razu: pralka po podłączeniu bierze wodę i pierze, a dopiero na wirowaniu okazuje się, że łomocze i skacze. Wtedy jest już po gwarancji na transport i po dyskusji, kto zawinił.

Do tego dochodzi ciężar rozłożony nierówno. Obciążniki siedzą u góry i z przodu zbiornika, więc maszyna jest cięższa od strony drzwi i przy przechyleniu sama chce się obrócić. Kto próbował przestawić pralkę w pojedynkę, zna ten moment, w którym w połowie ruchu robi się ona nagle dwa razy cięższa. To nie złudzenie ani brak formy, tylko przesuwający się środek ciężkości, który przy schodach potrafi wyrwać sprzęt z rąk.

Śruby transportowe: cztery kawałki metalu, które ratują sprzęt

Śruby transportowe przechodzą przez tylną ścianę obudowy i unieruchamiają zbiornik razem z bębnem. Fabrycznie są wkręcone, a instrukcja każe wyjąć je przed pierwszym praniem, bo maszyna z zablokowanym zespołem po prostu zniszczy sama siebie. Po wykręceniu otwory zasłania się plastikowymi zaślepkami z kompletu i większość ludzi widzi te śruby po raz ostatni.

Do przewożenia powinny wrócić na miejsce. Jeśli je masz, sprawa jest prosta: wykręć zaślepki, wsuń śruby, dokręć kluczem do oporu, a pralka staje się zwykłą, zwartą skrzynią. Wtedy transport na leżąco przestaje być ryzykowny, bo w środku nic się nie rusza. Bez śrub każdy przechył ma swoją cenę, a im dłuższa trasa i gorsza droga, tym większa.

Śruby są elementem konkretnego modelu, więc ich długość i gwint bywają różne. Serwisy i sklepy z częściami sprzedają zestawy dopasowane do serii, wystarczy podać numer modelu z naklejki znamionowej. Zamówienie ma sens, gdy pralka jedzie daleko albo gdy zmiana mieszkania nie jest jednorazowa.

Jak przewieźć pralkę, gdy śrub transportowych już nie ma

Sytuacja typowa: pralka ma dziesięć lat, śruby zginęły w pierwszym tygodniu, a przeprowadzka jest jutro. Da się to zrobić, tylko trzeba nadrobić brak blokady sposobem ustawienia i jazdy. Pozycja pionowa jest wtedy jedynym rozsądnym wyborem, a bęben wypełnia się miękko tak, żeby ograniczyć jego ruch.

• wsuń do bębna zwinięte koce albo ręczniki, ciasno, ale bez rozpychania na siłę
• zamknij drzwi i zabezpiecz je taśmą, żeby nie otwierały się w drodze
• postaw pralkę pionowo przy burcie i przypnij pasem do zaczepów
• podłóż karton albo koc pod spód, bo nóżki rysują podłogę busa
• jedź wolniej niż zwykle na progach, dziurach i przy hamowaniu
• po dojeździe odczekaj chwilę i dopiero wtedy podłączaj urządzenie

Kiedy pozycja leżąca naprawdę wchodzi w grę

Zdarza się, że pionowo po prostu nie ma jak: niski bagażnik kombi, pralka wyższa niż prześwit klapy, jazda na krótkim dystansie z jednego bloku do drugiego. Wtedy kładzie się ją na tylnej ścianie, czyli na plecach, a nie na boku ani na drzwiach. Tył jest płaski i sztywny, więc obciążenie rozkłada się równomiernie, a instalacja wodna i pompa zostają u góry.

Reszta zasad się nie zmienia: bęben wypchany kocami, drzwi zaklejone, urządzenie ustabilizowane pasami tak, żeby nie sunęło po podłodze. Wąż odpływowy i przewód zasilania zwiń i przymocuj do obudowy, bo zerwany zaczep węża to najczęstsza szkoda przy transporcie. Jeśli w środku została woda, wypuść ją wcześniej przez filtr pompy: przy pochyleniu wypłynie tam, gdzie nie powinna.

Na leżąco jedzie się krótko i spokojnie. Sto kilometrów rozklekotaną drogą to zupełnie inna historia niż dwa kilometry po mieście. Przy dłuższej trasie lepiej poszukać innego auta albo zlecić kurs komuś, kto wozi AGD na co dzień, niż liczyć, że akurat tym razem się uda.

Ile odczekać przed podłączeniem po transporcie

Pralka nie ma sprężarki ani oleju, który musiałby spłynąć z powrotem, więc nie obowiązuje jej dobowa karencja jak lodówkę. Mimo to nie podłączaj jej natychmiast po zdjęciu z auta. Postaw ją pionowo, wyjmij koce z bębna, odczekaj kilkadziesiąt minut i w tym czasie obejrzyj tył: czy wąż nie jest zagnieciony, czy nie kapie, czy nic nie wygląda na wyrwane.

Pierwsze uruchomienie zrób na pusto, na krótkim programie z wirowaniem. Wtedy słychać wszystko: stukanie o obudowę, przesunięty obciążnik, przecieranie o blachę. Sprzęt, który przeszedł ten test bez hałasu, przeżył transport. Jeśli coś łomocze, wyłącz go i zajrzyj do środka, zanim wsypiesz proszek i wrzucisz pranie.

Poziomowanie zostaw na koniec. Pralka postawiona na nierównej podłodze będzie skakać nawet wtedy, gdy w środku nic się nie zepsuło, a większość reklamacji po przeprowadzce kończy się właśnie na wykręceniu nóżek. Poziomica z telefonu wystarczy, choć zwykła, warsztatowa jest wygodniejsza.

Kiedy stara pralka nie zasługuje już na przeprowadzkę

Bywa, że najrozsądniejszą decyzją jest zostawić sprzęt i nie wozić go wcale. Piętnastoletnia maszyna z wyrobionymi łożyskami, przeciekającym dozownikiem i bębnem, który przy wirowaniu bije o obudowę, po transporcie działa gorzej, niż działała, a naprawa kosztuje więcej, niż jest warta. To samo dotyczy pralek zalanych, stojących latami w wilgotnej piwnicy albo takich, w których korozja zjadła już tylną ścianę.

Rozeznanie zajmuje kwadrans. Przechyl pralkę i zajrzyj pod spód: rdza na dnie obudowy i zacieki wokół pompy zwiastują kłopoty. Uruchom wirowanie na pusto i posłuchaj, czy nie słychać zgrzytu narastającego wraz z obrotami, bo tak zapowiadają się zużyte łożyska. Sprawdź jeszcze uszczelkę drzwi pod kątem pleśni i pęknięć. Jeśli dwa z tych trzech objawów występują razem, przeprowadzka niczego nie naprawi.

Zadzwoń, jeśli chcesz zamknąć temat jednym kursem: 505 692 090. Wywóz pralki obejmuje odłączenie od wody i prądu, wyniesienie z łazienki albo z zabudowy, zniesienie z piętra bez windy i przekazanie sprzętu do legalnej utylizacji elektroodpadów. Przy okazji robimy też odbiór RTV i AGD, więc stara lodówka, telewizor i mikrofalówka pojadą tym samym busem. Jeśli zmieniasz mieszkanie, przeprowadzki i wywóz starego sprzętu układamy w jeden dzień pracy.

Suszarki, pralko-suszarki i pralki ładowane od góry

Suszarka bębnowa z pompą ciepła to inna konstrukcja: ma układ chłodniczy, więc obowiązują ją zasady bliższe lodówce niż pralce. Producenci zwykle dopuszczają transport wyłącznie w pionie i zalecają odczekanie przed uruchomieniem. Jeśli masz instrukcję, zajrzyj do rozdziału o przewożeniu, bo tam różnice między modelami są największe.

Pralki ładowane od góry mają bęben osadzony na dwóch łożyskach po bokach i klapy otwierane na zawiasach wewnątrz. Kładzenie takiej maszyny grozi wygięciem klapek bębna, które potem zahaczają o zbiornik. W praktyce wozi się je wyłącznie pionowo. Pralko-suszarki są cięższe od zwykłych pralek i mają więcej wnętrza do przemieszczenia, więc też lepiej trzymać je w pionie na całej trasie.

Osobny przypadek to pralka wbudowana w szafkę pod blatem kuchennym albo w łazienkową zabudowę. Zanim w ogóle zaczniesz myśleć o transporcie, trzeba ją stamtąd wysunąć, a to bywa trudniejsze niż samo zejście po schodach. Front meblowy zdejmuje się z zaczepów, urządzenie odkręca od blatu, a wąż odpływowy odpina od syfonu. Przy starych instalacjach zawór odcinający potrafi się przy tej okazji zatrzeć, więc miej pod ręką miskę i szmatę.